Red het Hemmeland

16/03/2009 - Zicht op het Varkensland

André Klaver

Zicht op het Varkensland

Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik praktisch aan het natuurgebied het Varkensland woon. Varkensland ligt ingeklemd tussen het mooie Watergang, Broek in Waterland en mijn woonplaats Ilpendam. In het gebied vaar ik regelmatig, ik schaats er als het ook maar éven kan, en je kunt er een mooie rondwandeling maken, via Overleek bijvoorbeeld.

Mijn hobby is fotograferen en dat laat zich natuurlijk allemaal prima combineren met dit gebied. Varkensland is een Natuurmonument, de vogel- en habitatrichtlijn is er van toepassing, en het is aangewezen als Natura-2000 gebied. Het Varkensland bestaat uit een fantastisch rietgebied met zwarte windmolentjes en een veenweidegebied. In het gebied komen diverse beschermde vogels voor die daar broeden (o.a. de Roerdomp) en die op de zogenaamde rode lijst met de hoogste beschermingsstatus voorkomen. Maar natuurlijk ook weidevogels zoals Kievit en Grutto en vele andere soorten komen in grote aantallen voor. Kortom, het is een paradijsje. Een pareltje in Waterland. Kleinschalig en bijzonder. Varkensland is een beschermd gebied en moet dat blijven. Maar het valt onder de gemeente Waterland, en daar begint de ellende.

Het onderhoud van het gebied lag jarenlang in handen van Staatsbosbeheer (SBB). Voor de extensieve bewerking van het weidelandschap werd de hulp ingeroepen van lokale veehouders met hart voor de zaak. Het beheer moest grotendeels varend worden uitgevoerd. Dat kost wat meer tijd en de boeren krijgen daar een reële vergoeding voor. In het broedseizoen (tot half juni) mogen geen werkzaamheden worden uitgevoerd. Het land mag dus niet al te intensief worden beheerd…, extensief dus. Afgelopen jaar moest een inhaalslag worden gemaakt om de verruiging die was ontstaan en die niet hoort bij een open veenweidegebied tegen te gaan.

Tot mijn schrik ontstonden er vanuit de Waterlandse politiek in 2007 plannen om een fietspad aan te leggen door dit kleine waardevolle gebied. Nota bene Groen Links en het CDA beten zich hierin vast. Het grote publiek zou en moest kennis nemen van dit gebied, maar wél op de fiets. Weloverwogen argumenten mochten niet baten, en de hele gemeenteraad in Waterland vond het wel een onderzoek op kosten van de burger waard. Gelukkig waren veel betrokken organisaties en natuurliefhebbers het niet eens met de ‘fietspadvisie’. Je kunt er immers al wandelen en (fluister-) varen en er omheen fietsen. Hoewel het veel voeten in de aarde heeft gehad, bleek er geen draagvlak te zijn voor het inderdaad belachelijke plan. Alleen de fietsersbond bleef voorstander.

Tijdens dit proces kwamen andere kwalijke zaken aan het licht. In het enthousiasme van SBB en de toenmalige Agrarische Natuurvereniging waren er plannen gesmeed om het werk c.q. het beheer voor de agrariërs wat te verlichten, onder het mom van behoud van de weidevogelstand. Er moesten in die plannen veel meer dammen komen om de stukjes weiland (de zo kenmerkende eilandenstructuur) aan elkaar te koppelen. Begrijpelijk vanuit de belangen van de boer gezien, maar onnodig voor de vogelstand en verwerpelijk vanuit een oogpunt van cultuurhistorie. Belangrijkste argument was dat het varen zo sterk verminderd kon worden. Over vermindering van de vaarsubsidie heb ik geen plannen gezien.

De inhaalslag voor het achterstallig onderhoud werd zodoende aangegrepen om het weidegebied ingrijpend te veranderen. Wég laatste Noord-Hollandse verkavelingstructuur. Nare bijkomstigheid voor het gebied was ook dat het Hoogheemraadschap (HH) evenredige compensatie verlangt voor het verwijderen van oppervlaktewater door dammenaanleg. En laat die compensatie nou precies bestaan uit het verwijderen van rietgebieden in ons bijzondere Varkensland. En dat leidt tot de volgende bizarre logica: je hebt volgens de Natuurbeschermingswet de verplichting om een gebied in stand houden, je legt illegaal dammen aan, en het gebied moet vervolgens ingekrompen worden. En niemand vindt dat raar.

Het HH kijkt alleen naar het eigen belang en houdt zich op geen enkele manier bezig met de vraag of wat het wil, wel kán volgens het bestemmingspan. Ook niet als blijkt dat de aanleg van dammen juist in dit stukje van Varkensland volgens het bestemmingsplan niet is toegestaan. Ook niet als blijkt dat zo’n dammenplan in zo’n daarvoor juist beschermd gebied vooraf getoetst moet worden aan de Natuurbeschermingswet en de Vogel- en Habitatrichtlijnen.

En dan zet ook nog eens de gemeente Waterland de hakken in het zand. Handhaven van het geldende bestemmingsplan? Geen sprake van. Als er bij u een te hoog schuttinkje of een verkeerd aanbouwtje wordt geplaatst, dan wordt er wél gehandhaafd natuurlijk. Maar als het om een natuurgebied gaat…? Neen, dan kijken we de andere kant op. Ook als het aanleggen van dammen expliciet genoemd en verboden wordt. Neen, liever onderzoeken we als gemeente dan of er niet tóch een gaatje te schieten valt in het eigen bestemmingsplan. En zowaar, dan gloort er hoop voor het College van B&W. Men heeft zijn werk misschien niet zo goed gedaan in 1998 (bij de vaststelling van het bestemmingsplan), en op kosten van de burger is er een duur advocatenkantoor gevonden dat na lang zoeken een discrepantie heeft gevonden in het bestemmingsplan. Een ontsnappingsdammetje.

Kon het nog gekker ? Ja, het kon nog gekker. Er zou voor het dammenplan een toetsing vooraf hebben moeten plaatsvinden, volgens de Natuurbeschermingswet en de geldende richtlijnen. Met alle inspraakmogelijkheden voor belanghebbenden die daar normaliter bijhoren. Daarom is Varkensland namelijk aangewezen als een beschermd natuurgebied. Om praktijken die in strijd zijn met de beschermde status tegen te gaan. Dus vóór er één spa de grond in gaat, moet er een gedegen onderzoek plaatsvinden of een project eventueel schade kan toebrengen aan flora en fauna.

Maar onderzoek achteraf kan natuurlijk ook volgens de gemeente Waterland. Onderzoeksbureau Tauw werd op kosten van de burger ingeschakeld, en het rapport dat de gemeente Waterland graag wilde kwam er ook. De wens van de gemeente was de vader van de gedachte. En die vader dacht een mooi kindje te krijgen. Daar was tenslotte ook voor gedokt, en wie betaalt bepaalt. Alleen, er zitten wat foutjes in het rapport. En die foutjes leiden tot een afwijking van maar liefst 100% vergeleken met wat er feitelijk aan de hand is.

En de gemeente Waterland juicht. Vreemde vogels. In plaats van oog te hebben voor de bescherming van een uniek gebied binnen haar gemeentegrenzen, probeert men het eerst te doorsnijden met een fietspad en een bruggenstelsel, gelardeerd met een oncontroleerbaar dammenstelsel en als compensatie… vernietiging van hectares riet in een juist daarvoor beschermd gebied. Arme vogels.

Begrijpt u het nog ?

De normale burger haakt af. De normale burger in Waterland komt in opstand, getuige de acties rond het Hemmeland, de Monnikmeer, de Marijkeschool en het Varkensland. En zo zijn er veel meer voorbeelden van gestrande of verkeerd ingezette projecten. Het lijkt wel of je in Waterland alleen ergens komt door de beuk erin te gooien. Normale goed onderbouwde argumenten komen niet meer aan.

En de ‘politiek’ ?

Je kunt er maar beter ver van weg blijven, en dat is wellicht precies wat de ‘politiek’ graag wil (een paar gunstige uitzonderingen daargelaten). Zo staat de ‘politiek’ in Waterland opnieuw met de rug naar de burgers. Al jarenlang. Behalve als er zo direct weer een nieuwe raad gekozen moet worden. Dan luistert de Waterlandse ‘politicus’ weer aandachtig naar u. Voor héél even.

Permanent Link

25/02/2009 - Open brief van een verontruste natuurliefhebber

Posted in Andre Klaver

André Klaver

Open brief van een verontruste natuurliefhebber

Aan de raadsleden van de gemeente Waterland,

Wij en u hebben kennis genomen van het besluit van het College betreffende dammen in het Varkensland. Het is wonderbaarlijk dat het College op kosten van de gemeenschap een advocatenkantoor in de arm neemt om het eigen eerder ingenomen standpunt (illegale dammen) en het eigen al jaren geldende bestemmingsplan aan te vallen onder het mom van een ‘onafhankelijk advies’. Een ander advocatenkantoor moet op basis van wérkelijke onafhankelijkheid maar een ‘second opinion’ geven.

Nóg wonderbaarlijker is het rapport van Bureau Tauw dat haar goede naam, want ‘het doel heiligt de middelen’, te grabbel gooit. Als u als raadslid al de moeite wilt nemen om het hele rapport door te lezen (het ligt ter inzage, maar u heeft het besluit overgelaten aan het College), dan kunt u wellicht ook oprecht proberen het niet voor zoete koek aan te nemen. Het rapport is heel simpel weerlegbaar, niet juist en onvolledig. Het zal niet gratis geweest zijn en mijn mening is dat elke cent hieraan teveel betaald is.

Toen ik in eerste instantie het besluit las van het College dacht ik.. het zij zo. Als alle deskundigen het erover eens zijn dat er broddelwerk is geleverd bij de opstelling van het bestemmingsplan (welk adviesbureau is dáár bij betrokken geweest??), dan kan ik dat persoonlijk betreuren, maar niet veranderen. In elk geval was de intentie van de toenmalige raad en het toenmalige College: geen dammen in het Varkensland.

Zicht op Varkensland

Als een bureau als Tauw de gevolgen van illegale werkzaamheden moet toetsen aan de wetgeving en de richtlijnen, dan mag je objectiviteit en enige kennis van zaken verwachten, en minimaal het vermogen om vierkante meters verloren gegane oppervlakte (t.g.v. compensatie) op te kunnen tellen. Welnu, op dat basale niveau gaat het al fout. Er is sprake van een afwijking van ongeveer 100 %, en dat is nu precies het verschil tussen wel of niet in strijd zijn met de bestaande wet- en regelgeving. Daar zal een rechter, of desnoods een Europees hof, zich over mogen buigen, en die zullen het niet moeilijk krijgen.

Mijn (onze) angst geldt de kwetsbaarheid van het gebied. Elke keer dammen aanleggen wil ook zeggen elke keer compensatie leveren. Elke keer dammen aanleggen wil ook zeggen het einde van de verkavelings- oftewel eilandenstructuur, en daarmee het bewerkstelligen van een onomkeerbaar cultuurhistorisch verlies. Geen woord hierover in het rapport. In een ‘worst case’ scenario, waarin er ongebreideld dammen kunnen worden aangelegd en de compensatie iedere keer beneden 1 % van het oppervlak van het gebied blijft, is er formeel wettelijk niets tegen in te brengen. Echter, 10 x 0.99 % is uiteindelijk wel 10 %, zonder dat u er iets aan kunt doen (zo u dat al wilt) bij dit vergaand beschermde gebied. En dan mag het College juichen over de discrepantie in het bestemmingsplan, maar feitelijk is de natuur en zijn wij als gemeenschap de grote verliezers.

Hangende het onderzoek in deze zaak (en daar heeft raadslid Schröder destijds in een raadsvergadering specifiek bij de wethouder om gevraagd), heeft de wethouder toegezegd dat de compensatie, zoals door het Hoogheemraadschap verplicht werd gesteld als voorwaarde voor de keurvrijstelling, ‘bevroren’ zou worden. Volgens het rapport Tauw zijn alle compensatiemaatregelen inmiddels domweg uitgevoerd (buiten het broedseizoen, dát wel) en is de toezegging van de wethouder kennelijk ‘gesmolten’. Spelen ook op dit vlak normen en waarden in Waterland geen rol meer?

Cultuurhistorie dan tot slot. Er is in het rapport een hoofdstukje aan besteed. Ik zou zeggen, gebruik de link naar die van de provincie Noord-Holland en constateer dat daar precies in staat wat ik (wij) wil (-len) beschermen. Tauw echter zoomt alleen in op de archeologische aspecten.

U moet zelf als raadslid maar uw conclusies trekken en met name maar eens nadenken over wat dit hele beleid (en het is slechts een topje van de ijsberg) voor invloed heeft op de houding van de burgers ten aanzien van de Waterlandse politiek. Er zal in ieder geval een bezwaarprocedure en zo nodig een gang naar de rechtbank volgen, zoveel staat vast.

Het ergste van alles is het gebroddel met regels en cijfers in het belang van ‘het eigen gelijk’.

Als de gemeente Waterland op déze wijze haar politiek wil bedrijven, dan is het dieptepunt hiermee inmiddels wel zo’n beetje bereikt.

Aanvullend informatie

1% toets

Het rapport spreekt over een oppervlakte van 4,5 ha (45000 m²) inzake Varkensland. Tauw spreekt over een compensatie van 340 m² , ≤ 1 %, en daarmee dus net niet schadelijk voor het broedgebied van de rietvogels (zoals roerdomp), conform de richtlijnen.

Echter (zie alle bijlagen met de keurontheffingen van het Hoogheemraadschap.. een kwestie van simpel optellen), volgens de vereiste compensatie volgens het Hoogheemraadschap kom je uit op 715 m², en als je de uitgeschreven oppervlakte in de voorwaarden onder punt 1 van 2006 (2) neemt, zelfs op 1045 m². En dan kom je uit op resp. 1,6 % en 2,32 % (afwijkingen van >100 %).

Cultuurhistorie

Het Tauw rapport schetst onder punt 6 van het rapport de cultuurhistorische waarde van Varkensland. Alleen (welk een toeval) beperkt men zich daar tot de archeologische waarde en rept men met GEEN WOORD over het behoud van de historische landschappen met o.a. de karakteristieke verkavelingspatronen. Deze patronen zijn kenmerkend voor het vaargebied, en Varkensland behoort hiermee tot één van de laatste gebieden in Noord-Holland met deze kenmerken. Zie de link naar de site van de provincie en daarop voorkomende tekstblokken.

Archeologische vindplaatsen, historische landschappen en monumentale gebouwen vertellen ons over ons verleden. Samen vormen ze onze cultuurhistorie. De provincie wil de cultuurhistorie van Noord-Holland zichtbaar maken. Ze zorgt voor behoud en versterking van kenmerkende delen van plekken en gebouwen in Noord-Holland.

De historische landschappen van Noord-Holland zijn ontstaan in wisselwerking van de mens met zijn omgeving. De afwisseling binnen de provincie is enorm – veenweidegebied, droogmakerijen, duinen en stuwwallen – overal hebben mensen het natuurlijke landschap naar hun hand gezet en zo gezorgd voor een afwisselend en zeer kenmerkende leefomgeving voor alle Noord-Hollanders.

Dit cultuurlandschap met al zijn dijken, wegen, verkavelingspatronen en kenmerkende bebouwing en begroeiing vertelt het verhaal van eeuwenlange bewoning. De provincie Noord-Holland wil deze cultuurhistorisch waardevolle kenmerken van het landschap bewaren en bij ruimtelijke ontwikkelingen als inspiratiebron gebruiken.

Permanent Link

13/01/2009 - Ambitie en competentie

Posted in Kees de Lange

Kees de Lange

Ambitie en competentie

Het gaat bestuurlijk niet goed in Waterland. Dat is geen nieuws, zult u zeggen, en dat klopt. Het ontstaan van deze website en het hier al jaren gepresenteerde materiaal is een uitstekende illustratie van deze zorgelijke stelling. Al sinds de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2006 maken groepen burgers van diverse pluimage ernstig bezwaar tegen allerlei ontwikkelingen in Waterland. En waar de details verschillen, is één ding overduidelijk: het merendeel van de burgerprotesten heeft te maken met de aantasting van onze directe leefomgeving. Maar ook de politiek maakt zich grote zorgen over het bestuurlijk niveau in Waterland. Als zelfs de leider van de grootste fractie, het CDA, in een raadsvergadering stelt dat de problemen met dit College van B&W niet incidenteel, maar structureel zijn, dan klopt er inderdaad van alles weinig. Dus moest er iets gebeuren.

En waarachtig, er is iets gebeurd. Vorige week kwam er een rapport van 27 pagina’s uit onder de titel ‘Waar knelt het?’. Laten we meteen vaststellen dat het rapport geschreven is door Jaap Zwaan (loco-gemeentesecretaris) en Mieke van Hal (hoofd P&O gemeente Waterland), ambtenaren op het gemeentehuis dus. Het rapport is enerzijds moedig en anderzijds erg naïef. Het is moedig in de zin dat op zijn minst een aantal knelpunten duidelijk benoemd worden. Het is naïef omdat het rapport suggereert dat de enorme problemen die gesignaleerd worden uitsluitend een zaak van B&W, gemeenteraad en ambtenaren op het gemeentehuis zou betreffen. En dat is meteen het meest verbijsterende aspect van dit rapport: de Waterlandse burger komt er niet in voor en is ook nergens geraadpleegd. En dat is buitengewoon curieus, want je zou toch zeggen dat het gemeentelijke circus maar één enkel doel zou moeten dienen, namelijk het behartigen van de belangen van de burger. Maar daar denkt men in de bestuursbunker kennelijk anders over.

Een tweede observatie betreft het feit dat aan de bespreking van dit rapport op donderdag 15 januari 2009 een hele raadsvergadering besteed gaat worden. Is dat logisch en terecht? Worden er in het rapport problemen aan de orde gesteld die een politieke discussie rechtvaardigen? Of gaat het voornamelijk om schromelijk tekortschietend management op het gemeentehuis? Betreft het een politieke zaak als geconstateerd wordt dat de taakverdeling op het gemeentehuis dikwijs onduidelijk is en dat nieuwe medewerkers nauwelijks ingewerkt worden? Is de kwaliteit van de interne postafhandeling een politieke discussie waard?

Een politieke discussie is natuurlijk wel geboden als de burger van een kwalitatief onvoldoende functionerend gemeentelijk apparaat de kwalijke gevolgen ondervindt en gaat klagen. En klagen, dat doen de burgers in Waterland. Dat is niet zomaar uit de lucht komen vallen. Het is allemaal begonnen met de tactloze, onwaarachtige en inhoudsloze opstelling van B&W ten tijde van de eerste Hemmeland-plannen. Toen zijn de burgers wakker geworden, toen zijn de kiemen voor de enorme frustratie ten aanzien van dit gemeentebestuur gelegd. En daarna is er erg weinig gebeurd om die sfeer te verbeteren. Integendeel, de gemeente wankelt van het ene conflict naar het volgende. Uiteraard brengt dat ook de nodige druk voor ambtenaren met zich mee. Zij zijn degenen die dagelijks te maken krijgen met de boze burgers. Maar over dit zo centrale aspect van de Waterlandse problematiek lezen we in het rapport helemaal niets. En dat zou nu precies het onderwerp voor een politieke discussie dienen te zijn. Want indien uitsluitend het rapport ‘Waar knelt het?’ op 15 januari besproken gaat worden, dan is het verdere verloop uitermate voorspelbaar. Dan zullen de drie coalitiepartijen de goede wil van vooral B&W benadrukken, en de verwachting uitspreken dat het voortaan allemaal beter zal gaan. En als dit zich aldus voltrokken heeft, is de discussie over de werkelijke problematiek voor de resterende raadsperiode (tot maart 2010) op slot. Ik hoor het de coalitiepartijen al roepen: ‘daar hebben we toch op 15 januari 2009 al uitgebreid over gesproken?’.

Toch is het allemaal niet zo ingewikkeld. Een bekende oude volkswijsheid zegt dat ‘als je de trap wilt schoonvegen, je bovenaan begint’. Dat is natuurlijk nog steeds een waarheid als een Waterlandse koe. Kennelijk moet de bezem door het gemeentehuis, want de verantwoordelijke managers hebben er een potje van gemaakt. Ook het functioneren van de burgemeester en wethouder Bouwman, die meermalen in de openbare raadsvergadering de zwarte Piet van het gemeentelijk falen bij het personeel hebben gelegd, zou eens uitgebreid aan de orde gesteld moeten worden. Daar moeten maar eens politieke consequenties uit getrokken worden. Want dat is heel wat urgenter dan de omfloerste conclusie van het rapport, namelijk dat het personeel van het gemeentehuis op kosten van de burger die niets gevraagd wordt, uitgebreid zou moeten worden.

Tenslotte dit. Een enorm probleem in Waterland betreft natuurlijk het feit dat enerzijds B&W heel veel ambities hebben - overigens met een zorgwekkend gering realiteitsgehalte. Anderzijds ontbreekt het in de gemeente Waterland vervolgens op alle niveaus aan de competentie, politiek en inhoudelijk, om aan deze ambities fatsoenlijk invulling te geven. Dat is waar de knelpunten liggen, dat is ook waar dus de remedie gevonden moet worden. De keuzes zijn helder. Om grote ambities te verwezenlijken, hebben we competente bestuurders nodig. Het rapport bewijst afdoende dat we die thans niet hebben. Mocht de huidige incompetente club onverhoopt gehandhaafd worden, dan moet het ambitieniveau drastisch teruggeschroefd worden. Immers, bij vegen begin je bovenaan.

Permanent Link

3/01/2009 - 2009

Posted in Kees de Lange

Kees de Lange

2009

Laat me beginnen om de vele regelmatige bezoekers van onze website een goed, voorspoedig en strijdbaar 2009 toe te wensen. Vooral dat laatste zal in Waterland hard nodig zijn. Laten we eens nagaan wat we in 2009 op het actiefront kunnen verwachten.

In het afgelopen jaar is er een nieuwe coalitie van CDA, ABW en GroenLinks tot stand gekomen. Mocht bij sommigen de hoop of zelfs de verwachting bestaan hebben dat deze nieuwe samenstelling tot meer inspraak van de burger, en tot een opener houding ten aanzien van allerlei kritische groeperingen zou leiden, dan zijn zij bedrogen uitgekomen. Dit College van B&W, helaas gesteund door de meerderheid van een kritiekloze raad, blijkt onovertroffen in burgervijandigheid en heeft al na zeer korte tijd zijn aanvankelijk toch al niet grote krediet volledig verspeeld. Een ander soort kredietcrisis dus dan de economische crisis van 2008, maar op lokaal niveau niet minder ernstig.

In 2009 zijn er geen veranderingen in de opstelling van B&W te verwachten. Integendeel, de ervaring leert dat als de druk vanuit de samenleving toeneemt, dit gezelschap vooral de blik naar binnen richt om in steeds kleinere kring het eigen gelijk te bezingen. Tegelijkertijd worden geestelijk de ophaalbruggen rond de Pierebaanse bestuursbunker opgehaald om de vijandige burger buiten de poort te houden. En als men de wet niet aan zijn zijde heeft, dan is zelfs dat geen probleem, want met gechicaneer en gesjoemel probeert men vooral tijd te winnen. Bestuurlijke integriteit is in Waterland ver te zoeken, en de overheid, die geacht mag worden de rechtszekerheid van de burger te beschermen, schiet op allerlei punten schromelijk tekort. Dat krijg je als je volkomen uit het oog verloren hebt dat lokaal bestuur er vooral is ten behoeve van de burger.

Het jaar 2009 zal zich vooral kenmerken door een toenemende juridisering. Op allerlei fronten zal juridische actie ondernomen worden tegen de gevolgen van het ‘beleid’ van dit gemeentebestuur. De vandalisering van onze leefomgeving waarvan dit College de initiatiefnemer is, kan slechts gestopt worden door de bestuursrechter, en uiteindelijk door de Raad van State. U zult in de komende periode uitgebreid op de hoogte worden gehouden van alle zaken die reeds spelen en nog gaan spelen. U zult er niet vrolijk van worden.

Verder is 2009 het laatste jaar van de zittingsperiode van deze gemeenteraad. In begin 2010 zijn er gelukkig gemeenteraadsverkiezingen, en dat biedt ons een meer dan welkome gelegenheid om via de stembus te laten weten wat we van de huidige bestuurscultuur in Waterland en de gang van zaken in de afgelopen periode denken. Dan is de tijd gekomen om de thans zittende elite af te rekenen op hun wanbeleid. Dan is de tijd gekomen om de bestuurlijke brekebenen die nu nog het gemeentehuis als hun eigen onderkomen beschouwen de wei in te sturen. Dan krijgen we de kans om eindelijk normale bestuurlijke verhoudingen tot stand te brengen in deze middeleeuwse bestuurlijke enclave die Waterland heet.

Uiteraard zullen de diverse partijen weer komen met hun verkiezingsprogramma’s vol mooie woorden en nog veel mooiere bedoelingen. Op deze website gaan we echter iets heel anders doen. We zullen tijdig uitgebreid aan de orde stellen wat er terecht is gekomen van de mooie beloftes gedaan voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 door diezelfde partijen. We zullen uitgebreid belichten wie in de huidige zittingsperiode verantwoordelijk waren voor een lange rij van ongewenste ontwikkelingen. We zullen uitgebreid onder de aandacht brengen hoe ons College van B&W voortdurend wet- en regelgeving aan zijn laars lapt als dat hun achterkamertjespolitiek dient. We zullen uitgebreid laten zien hoe de rechtszekerheid van de burger bij dit gezelschap van elitaire bestuurders uit een voorbij tijdperk niet in goede handen is. Het wordt een uitermate boeiend jaar, 2009.

Permanent Link

28/12/2008 - Machtsverheffen en worteltrekken

Posted in Kees de Lange

Kees de Lange

Machtsverheffen en worteltrekken
Sinds GroenLinks in Waterland enige maanden geleden in een coalitie met CDA en ABW is gestapt, lijkt de partij de weg kwijt. Het eens zo eigen geluid is verstomd en de ooit zo groene veren zijn in een verbluffend tempo afgeschud. De standpunten die de partij nu opeens inneemt over milieu, landschap en burgerparticipatie zouden een paar maanden geleden nog ondenkbaar zijn geweest. Het is goed om eens na te denken over de achtergronden van deze radicale koerswijziging. Nu gaat het in de politiek om macht, en is het de kunst om die macht te verkrijgen. Daarin is GroenLinks door toetreding tot de Waterlandse coalitie geslaagd. Het machtsverheffen is gelukt, zullen we maar zeggen. De verworven macht (die in een coalitie, toegegeven, betrekkelijk is) zou een van de middelen moeten zijn om eerder geformuleerde doelstellingen te realiseren en bij de kiezers gewekte verwachtingen in te lossen, al is het maar voor een deel. Maar helaas begint het er op te lijken dat GroenLinks vindt dat die macht het uiteindelijke doel is en dat ook voor deze partij het oude adagium geldt: macht corrumpeert. Al te tevreden leunt de partij in het pluche achterover zodat je je als lid van de GroenLinks doelgroepen af moet vragen: Ligt de partij momenteel nog wel op de goede koers?

Om in onze democratie als partij vertegenwoordigd te worden, heb je kiezers nodig. Ten tijde van de verkiezingen doe je dan ook erg je best om de burgers te overtuigen dat het een goed idee is om op je partij te stemmen. Helaas leert de praktijk dat als je eenmaal gekozen bent, je voor de komende vier jaar geen boodschap meer hebt aan diezelfde kiezers. Dat is een buitengewoon cynische houding van gekozen politici. Maar laten we wel wezen, de kiezers hebben het ook in belangrijke mate aan zichzelf te wijten. Om te beginnen stellen ze zich niet op de hoogte van wat er in hun eigen leefomgeving allemaal gebeurt. En daarnaast hebben ze maar al te vaak een kritiekloos en onterecht vertrouwen in hun gekozen vertegenwoordigers. Waar dat toe leidt, zien we dagelijks in Waterland. Want de leefomgeving in onze gemeente is de afgelopen paar jaar achteruit gehold, dank zij onze politieke vertegenwoordigers. En de burgers kijken in meerderheid toe...

Nu is in Waterland GroenLinks niet eens het ergste voorbeeld. Er was een redelijk duidelijk verkiezingsprogramma, en de partij had een tijd lang een open oog voor wat er onder kritische burgers leefde. Maar in de gemeenteraad kreeg de partij met haar standpunten geen poot aan de grond. Want in Waterland maakt een club zonder programma, zonder ideeën, zonder enige visie, zonder enige belangstelling voor de burgers de dienst uit. Inderdaad, het CDA, de grootste partij in de raad die niet bij machte is competente lokale bestuurders te leveren, en waarvan zelfs de eigen fractieleider moet erkennen dat de problemen die vrijwel wekelijks door het huidige College van B&W en met name wethouder Bouwman (CDA) gecreëerd worden niet incidenteel maar structureel zijn. Door gebrek aan een alternatief met op z’n minst enige bestuurlijke kwaliteit, noodgedwongen, wordt brekebeen Bouwman door partij en College de hand boven het hoofd gehouden. En een opportunistische raadsmeerderheid accepteert domweg alles wat zij door B&W krijgt voorgeschoteld.

Nu zou je verwachten dat de wijze waarop wethouder Buis (PvdA) aan de kant is gezet door CDA en ABW een waarschuwing zou inhouden voor elke partij die overweegt bestuurlijke medeverantwoordelijkheid te dragen. Maar met een naïviteit die GroenLinks enigszins eigen is, is de partij aan de ‘onderhandelingen’ begonnen. Nou, het resultaat van die ‘onderhandelingen’ mocht er zijn. Alle zaken waartegen de burgers eerder te hoop waren gelopen, werden kennelijk onbesproken gelaten. Sterker: GroenLinks zou helpen deze buitengewoon controversiële plannen verder tot uitvoering te brengen. Geheel vrijwillig veroordeelde GroenLinks zich zo tot bijwagen van het CDA.

De afgelopen paar maanden zijn symptomatisch geweest voor de spagaat waarin GroenLinks zichzelf willens en wetens heeft gemanoeuvreerd. Wethouder Wortel (GL) was zo naief of onhandig het explosieve dossier Gouwzeeschool op zijn bord te laten deponeren. Zijn ‘aanpak’, als dat het woord mag zijn, heeft geleid tot opstand, spandoeken en rechtszaken. De burger betrekken bij het bestuur? Niet als het aan deze wethouder ligt, zoveel werd al heel snel duidelijk. Dus vooral: als verantwoordelijk wethouder wegblijven als er na eindeloos bestuurlijk gechicaneer tenslotte een hoorzitting gehouden wordt waarbij de burgers proberen hun rechten juridisch af te dwingen. In de andere dossiers (Hemmeland, Varkensland, bedrijventerrein Katwoude, pretpark Uitdam, Nieuwpoortslaan, megalomane bouwplannen op allerlei plaatsen) ging en gaat het niet veel beter. Dat alles met instemming van de op diverse dossiers eens o zo kritische GroenLinks-raadsfractie.

Het zal GroenLinks ook niet ontgaan zijn dat er door allerlei groepen burgers en organisaties formele klachten zijn ingediend tegen het bestuurlijk handelen van het College van B&W. De wijze waarop B&W, inclusief de GroenLinks wethouder, hier mee omgaan is zonder meer stuitend te noemen. Wat te denken van een reeks klachten over de inspraakprocedure rond het Hemmeland van juni 2008 waarop door de klagers tot op de dag van vandaag geen antwoord is ontvangen? Gelukkig hebben we in dit land nog een ombudsman die zich nu met deze zaak bezig houdt. Of wat te denken van een handhavingsverzoek omtrent illegale dammen in het Varkensland dat gedaan is op 2 februari 2007 (!!) en waarover tot op heden geen uitsluitsel gegeven is? Maar waar de integriteit van het openbaar bestuur in het geding is, leunt GroenLinks achteloos achterover. Kennelijk is het schofferen van de burger moeiteloos opgenomen in het nieuwe opportunistische gedachtengoed van GroenLinks.

Nu hoef je je oor maar even te luisteren te leggen in Waterland om te vernemen dat veel mensen die in aanleg sympathiek tegenover GroenLinks stonden en staan, door deze ontwikkelingen ernstig verontrust raken en hun sympathie voor de partij aan het verliezen zijn. We kunnen nu al constateren dat de koerswijziging van de partij, die tot machtsverheffen zou moeten leiden, in feite in zijn tegendeel veranderd is: verlies van steun bij de burgers.

Je hoeft bepaald geen futuroloog te zijn om nu al te kunnen voorspellen dat bij de gemeenteraadsverkiezingen over anderhalf jaar bij ongewijzigd beleid GroenLinks op een electoraal debâcle afstevent. Wat is de oplossing? Welnu, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. De aanpak en de politieke stellingname van de huidige GroenLinks wethouder zijn reeds nu zo ongeloofwaardig geworden, dat GroenLinks er verstandig aan zou doen eieren voor zijn geld te kiezen door verdere politieke steun aan dit College te onthouden. Want als machtsverheffen niet werkt, dan moet je worteltrekken.

Permanent Link

<- Last Page :: Next Page ->

About Me

Wij zetten ons in om het Hemmeland in zijn huidige vorm te behouden.